Kontakt:
Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego
Al. Ujazdowskie 4
00-478 Warszawa
woj.

tel.:022 628 75 14
fax.:
kom.:

ogrod@bot.uw.edu.pl
www.bot.uw.edu.pl


Żywymi symbolami ponad 175-letniej historii Ogrodu są niektóre drzewa i krzewy: buk zwyczajny (Fagus sylvatica), dąb szypułkowy (Quercus robur), orzech czarny (Juglans nigra) i cisy (Taxus). Są one częścią kolekcji dendrologicznej zgrupowanej w arboretum. Zajmuje ona piękny, urozmaicony teren zaprojektowany w stylu ogrodów angielskich.

Dział Systematyki Roślin, będący specjalnością Warszawskiego Ogrodu Botanicznego, rozplanowano tak, aby odwzorować klasyfikację stworzoną przez Adolfa Englera (1887-1915). Dział ten ma na celu zaznajomienie zwiedzających z naukowym uporządkowaniem grup taksonomicznych roślin. Dodatkowym walorem poznawczym tej kolekcji jest przedstawienie zagadnień systematyki na przykładach roślin pochodzących z różnych stref geograficznych.

Myślą przewodnią przy tworzeniu Działu Ozdobnego była chęć zaznajomienia gości Ogrodu z możliwie wielką różnorodnością roślin wykorzystywanych przy zakładaniu ozdobnych rabat, klombów i dywanów kwietnych.

Odrębną kompozycją w XIX-wiecznym stylu geometrycznym jest różanka. Posadzono tu wiele odmian róż bukietowych (wielokwiatowych), kwitnących od czerwca do października, róż herbacianych o dużych, pięknie zabarwionych i odurzająco pachnących kwiatach oraz róż pnących.

Przedstawicieli rodzimej flory, charakterystycznej dla Niżu Polskiego, zgromadzono w dziale Flory Niżowej Polski. Rośliny zgrupowano tu na nieregularnych poletkach wyciętych w trawniku, według przynależności do poszczególnych rodzin.

Podstawowe zagadnienia z życia roślin, m.in. jak się rozmnażają, korzystają z pomocy zwierząt, jak się przed nimi bronią ilustruje dział Biologii Roślin.

Przystosowania roślin do życia w różnych warunkach: w górach, na stepie, na piaszczystych wydmach czy w wodzie można poznać wizytując działy prezentujące rośliny różnych środowisk.

W działach roślin użytkowych i leczniczych zaznajomić się można z roślinami wykorzystywanymi w naszym codziennym życiu.

Najpiękniejszą ozdobą warszawskiego Ogrodu Botanicznego jest zaprojektowana przez prof. Michała Szuberta kolekcja lilaków (bzów), w których szpalerze biegnie główna aleja Ogrodu.

Nie lilaki jednak stały się symbolem Ogrodu Botanicznego, a liść drzewa, będącego z jednej strony pozostałością mijających epok geologicznych, z drugiej - świadkiem długiej historii Ogrodu. Miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba) gatunek istniejący na naszej planecie już od trzeciorzędu. W czasie wielkich zlodowaceń znalazł on schronienie w dolinach górskich obecnych Chin. Drzewo, które rośnie w naszym parku zostało posadzone w dniach narodzin Ogrodu. Niezwykłe są liście miłorzębów - w kształcie wachlarza, czasem wcięte w środku, widlasto unerwione. Jeden z nich stał się wzorem znaku firmowego Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Warszawskiego.

Jesienią brunatno-czerwone liście opadają z pamiętającego czasy przedszubertowskie ogromnego buka, będącego jednym z duchów opiekuńczych starego parku. Nosi on imię zmarłego w 1997 r. Kuratora Ogrodu Botanicznego, prof. Uniwersytetu Warszawskiego Andrzeja Batki.